Wat gebeurt er als alle 21 miljoen bitcoins gemined zijn?

Als eerste gedecentraliseerde digitale valuta is een van de meest opvallende kenmerken van Bitcoins ontwerpmechanisme dat het totale aantal Bitcoins constant is: 21 miljoen. Wanneer de laatste Bitcoin is gemined, luidt het Bitcoin-netwerk een nieuw tijdperk in. Dit artikel onderzoekt de mogelijke scenario's na het einde van Bitcoin-miningbeloningen, waaronder de transformatie van miner-incentives, netwerkbeveiligingsoverwegingen, de evolutie van Bitcoins economische model en de potentiële impact op het gehele crypto-ecosysteem.

Het schaarsteontwerp van Bitcoin: de betekenis van de limiet van 21 miljoen begrijpen
In de Bitcoin whitepaper uit 2008 stelde Satoshi Nakamoto duidelijk dat het totale aantal Bitcoin permanent beperkt zal blijven tot 21 miljoen. Deze ontwerpbeslissing verschilt fundamenteel van het traditionele fiatgeldsysteem, dat theoretisch onbeperkt kan worden uitgegeven. De schaarste van Bitcoin is een van de belangrijkste pijlers van zijn waardepropositie en imiteert direct de eigenschappen van schaarse grondstoffen zoals goud.

De uitgifte van bitcoins verloopt volgens een precieze wiskundige formule: ongeveer elke vier jaar wordt de snelheid waarmee nieuwe bitcoins worden gegenereerd gehalveerd, een proces dat bekend staat als "halvering". De initiële beloning per blok was 50 bitcoins. Na drie halveringen in 2012, 2016 en 2020 is de beloning per blok in de periode 2020-2024 gedaald tot 6.25 bitcoins. In dit tempo wordt verwacht dat de laatste bitcoin rond 2140 gemined zal worden.

Deze voorspelbare, geleidelijk afnemende uitgiftecurve creëert een "digitale schaarste", waardoor Bitcoin de eerste valuta in de menselijke geschiedenis is met een vaste maximale voorraad. Wanneer alle 21 miljoen bitcoins in omloop zijn, zullen er geen nieuwe bitcoins meer worden gecreëerd en zal de geldhoeveelheid van Bitcoin volledig vastliggen.

Een grote verschuiving in de economie van mijnwerkers: van blokbeloningen naar transactiekosten
Momenteel komen de inkomsten van miners voornamelijk uit twee delen: nieuw geminde bitcoins (blokbeloningen) en transactiekosten. In de beginfase vormden blokbeloningen het overgrote deel van de inkomsten van miners. Maar met elke halvering neemt het aandeel blokbeloningen geleidelijk af en neemt het belang van transactiekosten dienovereenkomstig toe.

Wanneer alle 21 miljoen bitcoins gemined zijn, kunnen miners alleen nog maar rekenen op transactiekosten als inkomstenbron. Deze verschuiving roept een aantal belangrijke vragen op:

Zullen de inkomsten uit transactiekosten voldoende zijn om het bestaande netwerk van miners draaiende te houden? Momenteel vormen transactiekosten slechts een klein deel van de totale inkomsten van miners. Volgens Bitinfocharts schommelt het aandeel transactiekosten gedurende het grootste deel van 1 tussen de 3 en 2023%, en piekt het slechts kort wanneer het netwerk extreem overbelast is (bijvoorbeeld wanneer het meer dan 20% bereikt tijdens de bullmarkt van 2021).

Wordt de netwerkbeveiliging aangetast? De beveiliging van Bitcoin hangt af van de rekenkracht (hash rate) die miners investeren, en de hash rate is direct gerelateerd aan de inkomsten van miners. Als de inkomsten uit commissies niet voldoende zijn om de huidige hash rate te handhaven, kan het netwerk te maken krijgen met een verminderde beveiliging.

Hoe zal de markt voor transactiekosten eruitzien? Onder het pure-kostenmodel zal een echt vrij marktprijsmechanisme ontstaan ​​tussen gebruikers en miners. Gebruikers betalen verschillende tarieven op basis van de urgentie van de transactie, en miners geven prioriteit aan transacties met hoge kosten. Deze economische dynamiek kan leiden tot een stratificatie tussen reguliere transacties en transacties met hoge prioriteit.

Het is vermeldenswaard dat het Bitcoin-netwerk al veranderingen in de beloningsstructuur heeft ondergaan. De eerste miners vertrouwden bijna volledig op blokbeloningen, maar nu zijn transactiekosten een niet te verwaarlozen onderdeel geworden. De geschiedenis laat zien dat het Bitcoin-ecosysteem zich kan aanpassen aan deze geleidelijke verandering.

De toekomst van netwerkbeveiliging en consensusmechanisme
Het beveiligingsmodel van Bitcoin is gebaseerd op "Proof of Work" (PoW), waarbij gebruik wordt gemaakt van enorme rekenkracht om kwaadaardige aanvallen te voorkomen. Wanneer blokbeloningen verdwijnen, zal het behoud van dit beveiligingsmodel volledig afhangen van de markt voor transactiekosten.

Sommige analisten zijn van mening dat transactiekosten mogelijk niet voldoende zijn om het huidige beveiligingsniveau op de lange termijn te handhaven. Onderzoek van CoinShares wijst uit dat de huidige inkomsten uit kosten van ongeveer $ 300,000 per dag (niveau 2023) lang niet voldoende zijn om het volledige miner-ecosysteem te ondersteunen. Dit kan tot verschillende resultaten leiden:

Daling van de hashsnelheid: Als de inkomsten dalen, kunnen sommige miners het netwerk verlaten, wat resulteert in een daling van de algehele hashsnelheid. Dit vermindert het energieverbruik van het netwerk, maar kan ook het risico op 51%-aanvallen verhogen.

Stijgende transactiekosten: De markt kan zichzelf reguleren en miners compenseren door de gemiddelde transactiekosten te verhogen. Dit maakt Bitcoin geschikter voor grote transacties dan voor kleine betalingen.

Populariteit van Layer 2-oplossingen: Layer 2-oplossingen zoals het Lightning Network kunnen het aantal transacties op de hoofdketen aanzienlijk verminderen, waardoor beperkte blokruimte waardevoller wordt en dus hogere kosten mogelijk zijn.

Een andere mogelijkheid is dat Bitcoin uiteindelijk zijn consensusmechanisme zal aanpassen, bijvoorbeeld door gedeeltelijk over te stappen op Proof of Stake (PoS) of andere hybride modellen. Een dergelijke fundamentele verandering zal echter op enorme weerstand van de gemeenschap stuiten, omdat het de kernwaardepropositie van Bitcoin, namelijk "onveranderlijkheid", kan ondermijnen.

Fundamentele verschuiving in de Bitcoin-economie
Zodra alle 21 miljoen Bitcoins in omloop zijn, zullen de monetaire eigenschappen van Bitcoin een kwalitatieve verandering ondergaan:

Van een inflatoire activa naar een volledig niet-inflatoire activa: hiervoor was de jaarlijkse inflatie van Bitcoin, hoewel geleidelijk dalend, nog steeds positief. Nadat alle Bitcoins zijn gemined, zal Bitcoin een activa met nul-inflatie worden en zullen de monetaire eigenschappen ervan meer lijken op die van goud.

Veranderingen in de motivatie om Bitcoins te houden: Zonder nieuwe Bitcoins op de markt, zullen houders mogelijk terughoudender zijn om Bitcoins uit te geven, wat leidt tot meer hamstergedrag. Dit kan de bruikbaarheid van Bitcoin als ruilmiddel beïnvloeden.

Prijsvolatiliteit: In theorie zou een vast aanbod de prijsvolatiliteit moeten verminderen, omdat er geen regelmatige verkoopdruk meer is van nieuw geminde Bitcoins (miners moeten meestal een deel van hun nieuwe munten verkopen om de operationele kosten te dekken). Het ontbreken van een mechanisme voor inflatiecorrectie kan Bitcoin echter ook gevoeliger maken voor veranderingen in de vraag.

Vergelijking van monetair beleid: Tegen de achtergrond van wijdverbreide inflatie in wereldwijde fiatvaluta's kan de absolute schaarste van Bitcoin zijn status als "digitaal goud" versterken, vooral in periodes van devaluatie van de valuta.

Brede impact op het crypto-ecosysteem
Als het "vlaggenschip" van cryptovaluta zal het einde van Bitcoin-mining een diepgaande impact hebben op de hele industrie:

Psychologische impact op de markt: De volledige circulatie van het totale bedrag aan Bitcoin kan het schaarsteverhaal versterken en meer institutionele beleggers aantrekken om Bitcoin te alloceren als een anti-inflatie-activum.

Positionering van concurrerende munten: Veel concurrerende munten (altcoins) hebben geen voorraadlimiet of een veel hogere limiet dan Bitcoin. De volledige schaarste van Bitcoin kan zijn positie als "digitaal goud" consolideren, terwijl andere cryptovaluta zich op andere toepassingen richten.

Herconfiguratie van minerbronnen: Bitcoin-miners kunnen een deel van hun rekenkracht verschuiven naar andere PoW-valuta's die nog steeds winstgevend zijn, of ze kunnen volledig transformeren tot experts in transactieverwerking.

Verschuiving in de focus van toezichthouders: Nu de uitgifte van nieuwe munten stopt, richten toezichthouders zich mogelijk meer op de handels- en gebruikspatronen van Bitcoin dan op het uitgiftemechanisme.

Potentiële uitdagingen en oplossingen
Ondanks het ingenieuze ontwerp kent Bitcoin nog steeds enkele uitdagingen, zelfs nadat alle 21 miljoen munten zijn gemined:

"Blockchain Doom"-theorie: Sommige economen geloven dat wanneer de block rewards nul naderen, het Bitcoin-netwerk in een neerwaartse spiraal terecht kan komen – onvoldoende inkomsten uit commissies leiden tot terugtrekking van miners, wat de veiligheid vermindert, wat op zijn beurt het vertrouwen van gebruikers verzwakt en de transactievraag verder doet afnemen. Bitcoin-aanhangers geloven echter dat de markt zichzelf zal reguleren en een nieuw evenwicht zal vinden.

Transactiebatching en efficiëntieverbetering: Om de waarde van de blokruimte te vergroten, kan het Bitcoin-netwerk meer gebruik maken van transactiebatchingtechnologie, zodat elk blok meer waardeoverdrachten kan bevatten.

Monetiseren van tijdstempeldiensten: Miners kunnen nieuwe servicemodellen ontwikkelen, zoals het gebruiken van de tijdstempelfunctie van Bitcoin-blokken om beveiligingsdiensten te leveren aan externe systemen en extra inkomstenstromen te creëren.

Mogelijkheid van een soft fork-upgrade: Hoewel het vrijwel onmogelijk is om consensus binnen de community te bereiken om de bovengrens van 21 miljoen te wijzigen, kunnen andere aanpassingen, zoals het verfijnen van de blokgrootte of het blokinterval, worden overwogen om het economische model in het post-miningtijdperk te optimaliseren.

Historisch perspectief en langetermijnwaardepropositie
Vanuit een breder historisch perspectief zal het einde van Bitcoin-mining een mijlpaal zijn in de geschiedenis van geld:

Voor het eerst zal een volledig voorspelbare geldhoeveelheid worden bereikt: zelfs goud zal zijn aanbod veranderen door de ontdekking van nieuwe mijnen of de vooruitgang van mijnbouwtechnologie. Bitcoin zal de eerste vorm van geld in de menselijke geschiedenis zijn met een absoluut vaste en verifieerbare voorraad.

Uitdaging voor de traditionele economische theorie: De Moderne Monetaire Theorie (MMT) gelooft dat de geldhoeveelheid zich moet aanpassen aan de economische groei. De vaste voorraad van Bitcoin zal een ongekend economisch experiment worden om de prestaties van deflatoir geld in de reële economie te testen.

Intergenerationele vermogensoverdracht: het percentage Bitcoin dat in handen is van early adopters, ligt permanent vast. Dit kan leiden tot een langdurig debat over de verdeling van vermogen en de vraag of Bitcoin een eerlijk monetair systeem moet zijn.

Als manifestatie van menselijke tijdsvoorkeur: de vaste voorraad van Bitcoin weerspiegelt de nadruk die de makers legden op een langetermijn-tijdsvoorkeur, wat in schril contrast staat met de hedendaagse cultuur van directe bevrediging.

Conclusie: het begin van een nieuw tijdperk voor Bitcoin, niet het einde
Het minen van alle 21 miljoen Bitcoins is niet het einde van het Bitcoin-verhaal, maar het begin van een nieuw hoofdstuk. Deze gebeurtenis markeert de volledige transitie van Bitcoin van de fase van "het minen van nieuwe munten" naar de fase van "volwassen valutanetwerk", en het economische model ervan zal flink op de proef worden gesteld.

Hoewel er uitdagingen zijn, met name rond de beloning van miners en netwerkbeveiliging, heeft Bitcoin de afgelopen tien jaar een verbazingwekkende flexibiliteit getoond. Een vaste voorraad is zowel een van Bitcoins grootste innovaties als de kern van zijn waardepropositie op de lange termijn. In een wereld waar valutadevaluatie de norm is, kan de absolute schaarste van Bitcoin zijn meest aantrekkelijke kenmerk worden.

Of Bitcoin kan floreren in het post-miningtijdperk hangt uiteindelijk af van zijn daadwerkelijke nut als waardeopslag en ruilmiddel, en van de vraag van de wereldgemeenschap naar een niet-soevereine, wiskundig schaarse vorm van geld. Wat de uitkomst ook is, de ingebruikname van alle 21 miljoen Bitcoins zal een memorabel moment in de monetaire geschiedenis zijn. Het markeert de eerste keer dat de mensheid een volledig transparant en onveranderlijk monetair aanbodbeleid heeft bereikt.